Bhagavad Gita Sanskrit Verses Chapter 7 : Knowledge of the Absolute / Bhagvad Gyan
Chapter 7
श्रीभगवानुवाच |
मय्यासक्तमना: पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रय:
|
असंशयं समग्रं मां
यथा ज्ञास्यसि तच्छृणु
|| 1||
ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं
वक्ष्याम्यशेषत: |
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते
|| 2||
मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति
सिद्धये |
यततामपि सिद्धानां कश्चिन्मां
वेत्ति तत्त्वत: || 3||
भूमिरापोऽनलो वायु: खं मनो
बुद्धिरेव च |
अहङ्कार इतीयं मे
भिन्ना प्रकृतिरष्टधा || 4||
अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे
पराम् |
जीवभूतां महाबाहो ययेदं
धार्यते जगत् || 5||
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय
|
अहं कृत्स्नस्य
जगत: प्रभव: प्रलयस्तथा
|| 6||
मत्त: परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति
धनञ्जय |
मयि सर्वमिदं
प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव
|| 7||
रसोऽहमप्सु कौन्तेय प्रभास्मि
शशिसूर्ययो: |
प्रणव: सर्ववेदेषु शब्द:
खे पौरुषं नृषु
|| 8||
पुण्यो गन्ध: पृथिव्यां
च तेजश्चास्मि विभावसौ
|
जीवनं सर्वभूतेषु तपश्चास्मि
तपस्विषु || 9||
बीजं मां
सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम्
|
बुद्धिर्बुद्धिमतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् || 10||
बलं बलवतां
चाहं कामरागविवर्जितम् |
धर्माविरुद्धो भूतेषु कामोऽस्मि भरतर्षभ
|| 11||
ये चैव
सात्त्विका भावा राजसास्तामसाश्च
ये |
मत्त एवेति
तान्विद्धि न त्वहं
तेषु ते मयि
|| 12||
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभि: सर्वमिदं जगत् |
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्य:
परमव्ययम् || 13||
दैवी ह्येषा
गुणमयी मम माया
दुरत्यया |
मामेव ये प्रपद्यन्ते
मायामेतां तरन्ति ते || 14||
न मां
दुष्कृतिनो मूढा: प्रपद्यन्ते नराधमा:
|
माययापहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिता: || 15||
चतुर्विधा भजन्ते मां
जना: सुकृतिनोऽर्जुन |
आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी
च भरतर्षभ || 16||
तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त
एकभक्तिर्विशिष्यते |
प्रियो हि ज्ञानिनोऽत्यर्थमहं
स च मम
प्रिय: || 17||
उदारा: सर्व एवैते
ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम्
|
आस्थित: स हि
युक्तात्मा मामेवानुत्तमां गतिम् || 18||
बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां
प्रपद्यते |
वासुदेव: सर्वमिति स
महात्मा सुदुर्लभ: || 19||
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञाना: प्रपद्यन्तेऽन्यदेवता: |
तं तं
नियममास्थाय प्रकृत्या नियता: स्वया
|| 20||
यो यो
यां यां तनुं
भक्त: श्रद्धयार्चितुमिच्छति |
तस्य तस्याचलां
श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् || 21||
स तया
श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते |
लभते च
तत: कामान्मयैव विहितान्हि
तान् || 22||
अन्तवत्तु फलं तेषां
तद्भवत्यल्पमेधसाम् |
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति
मामपि || 23||
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते
मामबुद्धय: |
परं भावमजानन्तो
ममाव्ययमनुत्तमम् || 24||
नाहं प्रकाश:
सर्वस्य योगमायासमावृत: |
मूढोऽयं नाभिजानाति लोको
मामजमव्ययम् || 25||
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि
चार्जुन |
भविष्याणि च भूतानि
मां तु वेद
न कश्चन || 26||
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत |
सर्वभूतानि सम्मोहं सर्गे
यान्ति परन्तप || 27||
येषां त्वन्तगतं पापं
जनानां पुण्यकर्मणाम् |
ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ता
भजन्ते मां दृढव्रता:
|| 28||
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये
|
ते ब्रह्म
तद्विदु: कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम्
|| 29||
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं
च ये विदु:
|
प्रयाणकालेऽपि च मां
ते विदुर्युक्तचेतस: || 30||
